X
تبلیغات
رایتل

شاعرمسلک

پنج‌شنبه 5 آبان 1390 ساعت 20:21

وقتی حواست نیست

داشتم نارنگی می‌خوردم. پوست‌نازک و شیرین و خوش‌خوراک بود. من اما مثل همه‌ی چیزهای دیگر، با عجله پره‌هایش را چندتا چندتا می‌گذاشتم دهانم؛ نه توجهی به طعمش داشتم، نه رشته‌های چسبیده به پره‌ها را می‌کندم. یک‌دفعه یادم افتاد به او. که می‌گفت نارنگی را باید سر صبر و حوصله خورد. و هر وقت می‌دید دارم نارنگی‌ها را تندتند و بدون جدا کردن رشته‌هایش می‌خورم، از دستم می‌گرفت؛ خودش برایم تمیز می‌کرد و بعد می‌داد بخورم.

یاد فیلم «چه رویاهایی می‌آیند» افتادم. و فکر کردم اگر من می‌ساختمش، اسمش می‌شد «چه خاطره‌هایی می‌آیند.» به من ِ خاطره‌باز این‌جوری بیشتر می‌آمد.

نظرات (4)
+ م.ب.
جوانی شمع ره کردیم که خاطره بیافرینیم.
شنبه 7 آبان 1390 ساعت 15:06
امتیاز: 0 0
+ جواد
نوستالژی مرگ آوره، خاطره شیرین و پرتقالیتو خوشم اومد... خوشم اومد هنوز یه رگه هایی از انسان خاطره باز درت مونده. من همه چیز رو از دست دادم و هیچ خاطره ای یادم نمیاد. اصلا نمی دونم این همه وقت برای کی و چی وقت گذروندم. خیلی غمگین بود نه؟
چهارشنبه 18 آبان 1390 ساعت 10:33
امتیاز: 0 0
+ ایشتر
آقا بنویس. چشم ما خشک شد به این گودر مرحوم
چهارشنبه 18 آبان 1390 ساعت 21:16
امتیاز: 0 0
+ م.ب.
گریدر که به مسافرت رفت‏، این ستون گردش مردش رو روبراه کن اقلکم.
چهارشنبه 25 آبان 1390 ساعت 11:47
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک : عدم نمایش ایمیل بعد از درج
وب/وبلاگ :